PLEZIER BOVEN ALLES

Plezier boven alles: deel 2 van The Origin Story of the Fran.

Wat als ik vandaag besluit dat ik alleen nog maar succesvol ben als ik plezier heb in mijn leven? Als ik geniet van wat ik doe. Zodat ik ’s ochtends uit mijn bed spring omdat ik zin heb in de nieuwe dag!

Dat was mijn doel begin 2018. Na 10 jaar proberen te slagen op de manier zoals ‘de maatschappij’ dat van me verwachtte – en dat mij dus totaal niet was gelukt haha! – besloot ik dat het tijd was om het roer om te gooien. Wat als ik eens zou gaan doen waar ik zelf gewoon keiblij van word? Hoe moeilijk kan het zijn, vraag je je misschien af? 🙂

MISSCHIEN VIND JE DIT OOK INTERESSANT: DEEL 1 VAN THE ORIGIN STORY OF THE FRAN: ONDERSCHEIDENDE CREATIEVE ENERGIE

MEER PLEZIER IS NIET MOEILIJK

Het is helemaal niet zo moeilijk, maar dat betekent niet dat het zomaar vanzelf gaat. Om te komen waar ik nu ben (super gelukkig in mijn bedrijf als creatieve ontwerper van mooie dingen en mega dankbaar voor de mogelijkheid om mijzelf op die manier uit te vinden) heb ik behoorlijk wat calvinistische overtuigingen en niet-constructieve denkbeelden in de fik moeten steken. Maar ik moet zeggen: ze lenen zich er goed voor haha!

Een kleine selectie van calvinistische, aangeleerde onzin die ik bij het grofvuil heb gezet: dat je altijd nuttig bezig moet zijn, dat je zuinig en nederig moet zijn, dat lijden altijd moreel beter is dan lichtvoetigheid, dat je een plicht hebt (hard werken!) en dat je die moet vervullen, dat het welzijn van de groep altijd boven het welzijn van het individu staat en dat er geen discussie bestaat over het bestaan van goed en kwaad, oftewel: er is geen grijs gebied. Dat soort blerf dus… In de fik ermee!

FOCUS BIJSTELLEN

Ik dacht begin 2018 – en wajo, lekker naïef girl, way to go! – dat nu ik niet meer op de biblebelt woonde, maar in het prachtige Den Bosch dat dat wel genoeg zou zijn voor een andere levensstijl. Of dat nu ik een Brabander aan de haak had geslagen bij wie het ‘genieten is ons leven’ motto op zijn voorhoofd stond, dat vanzelf op mij zou overslaan. De praktijk bleek iets weerbarstiger…

Als je, zoals ik jarenlang hebt geleefd volgens het aangeleerde principe van ‘ik ben succesvol als ik de gebaande paden loop’. Of overtuigd bent van ‘ik ben succesvol als ik een baan vind in de branche waarin ik ben afgestudeerd’. Of iets in de trant van ‘ik ben succesvol als ik een maatschappelijk relevante baan heb en anderen van dienst kan zijn’, dan wel ‘heel veel mensen heel veel aan mij hebben’, dan moet je op zijn zachtst gezegd je focus wel even bijstellen. Big time!

Want al die innerlijke overtuigingen hielde me weg van mijn persoonlijke zelfrealisatie en gevoelens van geluk, voldoening en plezier. Ze lieten me koersen op maatschappelijke status, materiële overvloed en dat wat de buitenwereld van me verwacht. En gaven me het idee dat het goed was om mijn leven te lijden (pun intended) vanuit een soort messias-syndroom: kijk mij toch eens mijn persoonlijke geluk ondergeschikt maken aan the greater good. Nou, daar poep ik dus op.

DE MAATSCHAPPELIJKE MINDFUCK

Maar goed. Die maatschappelijke status, de belofte van materiële overvloed, de verwachtingen van de buitenwereld en het willen uithangen van de morele messias kunnen krachtige argumenten zijn om je plezier in te leveren. Of het in ieder geval minder belangrijk te maken. Plezier is dan iets dat wel komt als je daar tijd voor hebt. Zodra je die maatschappelijke status bereikt hebt. Zodra je die materiële overvloed hebt gerealiseerd. Pas als de hele wereld gered is. Dán is het tijd voor plezier. Want dan heb je tijd en geld genoeg en kun je je alles veroorloven wat je wilt.

De mindfuck is alleen dat de te ambiëren maatschappelijke status meebeweegt met jouw ontwikkeling. Wat ik bedoel: een baan in je branche met een redelijk startsalaris is meer dan genoeg vlak na je afstuderen. Maar tien jaar later dient dat minstens een leidinggevende dan wel expertfunctie te zijn waarmee je echt impact hebt op het bedrijf of de organisatie. Met andere woorden: je kunt je hele leven in dienst zijn van het verkrijgen van de gewenste maatschappelijke status.

En zo werkt het natuurlijk ook met materiële overvloed. Het kan altijd beter, mooier, groter, luxer, decadenter. En laat ik het maar niet hebben over het eerst moeten redden van de wereld, want OMG daar kun je je hele leven druk mee zijn en fijn kapot gaan van misplaatst verantwoordelijkheidsgevoel. Let’s NOT go there.

PLEZIER ALS PRIORITEIT

Dus besloot ik dat ik het anders ging doen. Ik zou vanaf dat moment, ergens in februari 2018, iedere dag opnieuw gaan kiezen voor plezier. Ik zou plezier gaan zien als succes. En het tot prioriteit nummer 1 maken.

De volgende vraag was toen: maar wat geeft mij dan eigenlijk plezier? Altijd fijn! Denk je net dat je zojuist al je problemen hebt opgelost, slaat de volgende existentiële crisis je al direct weer voor je bek. Want het antwoord bleek: ik heb geen idee! Na al die jaren van invoegen en voldoen aan ieders verwachtingen wist ik helemaal niet meer waar ik plezier in heb. Dat was een nogal deprimerende en verdrietige realisatie, dat kan ik je wel vertellen. Maar! Niet getreurd!

De oplossing was: verveling. Verveling is de geweldigste initiator van intrinsieke motivatie. Oftewel: vanuit verveling en niets moeten of hoeven, komt er ruimte voor je creatieve brein om iets te bedenken waar je zin in hebt. Gewoon zin. Omdat het je leuk lijkt. En ok, dat kan best een tijdje duren. Ik heb me misschien wel een maand stierlijk zitten vervelen, zonder dat ik ergens zin in kreeg.

MISSCHIEN VIND JE DIT OOK INTERESSANT: DEEL 3 VAN THE ORIGIN STORY OF THE FRAN: SUPERPOWERS

plezier boven alles 2018 Francine Orsel schilderen

MIJN NIEUWE LEVENSMOTTO

En net toen ik me afvroeg of ik toch niet beter weer ‘gewoon een baan’ kon gaan zoeken, gebeurde het! Ineens stond ik te schilderen. Maakte ik inkt tekeningen. Kreeg ik visioenen over mijn ontwerpen op stof. Dromen van sjaals en kussens met mijn patronen. Een visie van een kleurrijke, opgewekte, vrolijke wereld waarin ik kon dansen in een feestjurk gemaakt van stof met mijn dessins.

Dat had calvijn niet kunnen bedenken bitches! Dat was puur mijn plezier! Dus ik heb een nieuw levensmotto: plezier boven alles. Levensvreugde. Dat is de basis van mijn ontwerpen, van mijn kunst en van mijn dessins en de reden dat ik doe wat ik doe.

Peace out!

Liefs, Francine

plezier boven alles 2018 Francine Orsel
En vanaf dat moment ging het helemaal los!

plezier boven alles 2018 Francine Orsel
En er komt nog steeds geen einde aan 😀

ONDERSCHEIDENDE CREATIEVE ENERGIE

Onderscheidende creatieve energie: deel 1 van The Origin Story of the Fran.

Dit is mijn ‘coming of age story’. Het verhaal over mijn ‘hoe’: hoe ben ik hier gekomen waar ik nu ben? Hoe deed ik het eerst en hoe kwam het dat ik het anders ben gaan doen? En ja dit begint als een lekker dramatisch verhaal. Op die manier is de catharsis aan het eind van mijn origin story des te beter haha!

Ik heb 30 jaar van mijn leven ontzettend hard gewerkt om erbij te horen. Om mee te doen in de status quo en in te voegen. Om saamhorigheid te voelen met de mensen om me heen. En sociaal geaccepteerd te worden.

En hoe harder ik het probeerde, hoe minder goed het lukte. Hoe meer ik me aanpaste, hoe beroerder ik me ging voelen. Ik snapte er niets van. Hoe kon ik, die zoveel investeerde in saamhorigheid, me zo gigantisch eenzaam en ongehoord voelen? En hoe was ik mijn onderscheidende creatieve energie helemaal kwijtgeraakt?

MISSCHIEN VIND JE DIT OOK INTERESSANT: DEEL 2 VAN THE ORIGIN STORY OF THE FRAN: PLEZIER BOVEN ALLES

ONTHEEMD EN ONGEWILD

Waarom paste het voor mij niet? De gebaande paden. Het geplande levenspad van huisje boompje beestje. Het bewezen systeem van studeren en carrière maken en voldoening vinden. Waarom lukte het mij niet om daar in te passen? Was er iets mis met mij? Had ik het niet begrepen? Deed ik niet goed genoeg mijn best? Had ik de boot gemist en was ik gewoon keihard mislukt?

Jarenlang voelde ik me ontheemd. Alsof er niemand op deze wereld op mij zat te wachten. Waarom was ik dan geboren? Wat was het nut van mijn leven? Wat deed ik hier überhaupt? Met andere woorden: waarom was ik zo’n comateus kasplantje, waarom kwam ik niet tot bloei?

Terwijl alle mensen om mij heen vol overtuiging en met voldoening de gebaande paden liepen. Afstudeerden. Banen kregen. Partners vonden. Carrière maakten. Kinderen kregen. Ik stond erbij en keek ernaar. Het lukte niet om te bloeien. Om de creatieve energie die ik van binnen wel voelde te laten floreren. Wat was er toch mis met mij?

En zo ging het een paar jaar door. Totdat ik zoals gezegd was verworden tot een halfdood kasplantje. Een totaal verdorde plant, zonder bloemen, zonder blad, alleen maar een paar uitgedroogde stengels. Alle creatieve energie was verdwenen.

HET VERHAAL VAN MIJN OPA

Reint Orsel (1922-2015) onderscheidende creatieve energie Francine Orsel

Totdat mijn opa overleed. En bij het herdenken van zijn leven kwam daar een onafhankelijke lefgozer tevoorschijn. Iemand die zich niets aantrok van de heersende status quo. Een man die in het verzet ging tijdens de bezetting van de Duitsers en besloot onder te duiken in plaats van zich te melden voor de militaire dienst. Hij werd opgepakt en op transport gezet naar Polen waar hij in een werkkamp terechtkwam en waar hij direct aanvoelde: hier blijven betekent de dood. Hij moest en zou daar weg, maar hoe? Toen werd duidelijk dat er groot tekort was aan boerenknechten op het Duitse platteland, omdat alle jonge mannen naar het front waren geroepen. Ze zochten mensen die konden melken. En dat kon mijn opa! Dus hij demonstreerde zijn vaardigheden met de loop van het pistool tegen zijn slaap. Nog dezelfde dag zat hij in de trein terug naar Duitsland.

In Duitsland moest hij werken voor een boer, Anton Stempel. Een man die niets wilde weten van het nazisme van Hitler. Na de bevrijding van de Amerikanen ging hij de militairen voor naar de hooizolder en onthulde hij de Amerikaanse piloten die hij jarenlang had laten onderduiken. Mijn opa wandelde in de week daarop terug naar Nederland, met de belofte dat hij terug zou komen. Anton Stempel was kinderloos en vroeg mijn opa de boerderij over te nemen.

Terug in Nederland kwam hij mijn oma tegen en hij werd stapelverliefd. Mijn oma wilde niet naar Duitsland verhuizen en mijn opa koos voor haar. En daarmee koos hij ook voor een zwaar calvinistisch orthodox bestaan, want mijn oma was overtuigd gereformeerd vrijgemaakt.

Mijn opa, een onafhankelijke, inventieve man met een open wereldbeeld kreeg een keurslijf aan van dogma, ideologie en overtuiging. Hij koos voor een vrouw. Voor liefde. Voor huisje boompje beestje.

INNERLIJKE KRACHT

Je vraagt je misschien af waarom je net het halve levensverhaal van mijn opa hebt zitten lezen. Ik vertel je dit, omdat in de paar dagen na zijn dood we het met elkaar over zijn leven hadden en er een paar karaktertrekken steeds terugkwamen: onverstoorbaarheid, puurheid, zachtaardigheid en autonoom.

Want ondanks dat mijn opa koos voor een angstige vrouw, geïndoctrineerd door het geloof, bleef hij zijn eigen waarheid trouw. Als de dominee weer eens helemaal waus ging volgens zijn mening, dan stond hij op en liep hij tijdens de preek de kerk uit. Je kunt je nu misschien niet voorstellen wat dat betekent, hoeveel innerlijke kracht je daar toen voor nodig had. Want dat gold in die kringen als een aardverschuiving, als het naast je neerleggen van Gods wil en het verspelen van je plek in de hemel. Je werd er sociaal door uitgekotst, met de nek aangekeken in het dorp.

Mijn opa was dus ook een ontheemde. Een ziel verdwaald in een systeem dat niet van hem was. En ondanks al zijn innerlijke kracht en creatieve energie had hij niet de wil, de visie, de mogelijkheid om daar verandering in te brengen.

ONDERSCHEIDENDE CREATIEVE ENERGIE

Maar ik wel! Plotseling was het mij helemaal duidelijk. Als ik me zou blijven aanpassen en zou blijven proberen om erbij te horen, dan zou ik steeds verder afdwalen van mijn eigen kern. Van mijn onderscheidende creatieve energie. En net als mijn opa op een gegeven moment totaal moegestreden zijn en het opgeven. En daarmee genoegen nemen van de status van halfdood kasplantje.

Erbij horen was voor mij nooit het doel geweest! Onafhankelijkheid, onverstoorbaarheid, autonomie en een eigen leven creëren voor mijzelf, dat was mijn pad! Ik was geen kasplantje! Ik was al die tijd gewoon een rhododendron in verkeerde grond: te nat, te weinig turf. Mijn stam was aan het rotten, maar dat kwam niet omdat ik mislukt was. Dat kwam omdat ik in verkeerde grond stond.

Geen enkele goede hovenier noemt een rhododendron die niet groeit en bloeit in de modder een mislukte rhododendron. Een goede hovenier zal de rhododendron verplaatsen naar goede grond. En daar zal de plant gaan groeien en bloeien. Dat was ook mijn taak! Een goede hovenier worden en op zoek gaan naar goede grond.

En, spoiler alert, die goede grond heb ik gevonden. Ik ontdekte dat ik hier ben om creatief onderscheid aan te brengen. Om los te komen van het systeem en om patronen te doorbreken. Mijn unieke creatieve perspectief concreet te manifesteren. Mijn droomleven werkelijkheid te maken. Vanuit visie, levenslust en creatieve energie.

MISSCHIEN VIND JE DIT OOK INTERESSANT: DEEL 3 IN THE ORIGIN STORY VAN THE FRAN: SUPERPOWERS

CREATIEF FUNDAMENT

Aan de basis van mijn nieuwe fundament staat creatieve scheppingskracht en onderscheidendheid. Ik richt mij niet langer op wat ik allemaal niet ben en waar ik allemaal niet bijhoor. Ik richt mij op wie ik wel ben, op wat ik kan creëren en op de mensen die daar blij van worden! En daarmee ga ik verder waar mijn opa ophield: ik ben geen onderdeel meer van de oude wereld, ik hoef er niet tegenaan te schoppen om een aardverschuiving te ontketenen. Ik maak een nieuw leven, een nieuwe wereld. Ontworpen als een vruchtbare botanische tuin. Waarin ik in precies de goede grond sta en kan groeien, bloeien en ‘welig kan tieren’.

Dus de dagen van me een halfdood kasplantje voelen zijn voorbij. Ik wil een megagrote rhododendron worden van vier meter hoog en vier meter breed. Zodat ik mijn bloemen overal kan ronstrooien. En als ik daarmee jou kan opvrolijken en inspireren dan is dat super mooi mee genomen. Als ik de goede grond kan vinden en tot bloei kan komen, dan kan jij het ook!

Sounds like a plan? Op insta kun je mijn creatieve bloei volgen. Zie je daar!

Liefs, Francine

Francine Orsel 2019
Peace out!

JOSÉ VERHOEF VAN OP & TOP JIJ – INTERVIEW

Dit interview met José Verhoef van Op & Top Jij is eerder verschenen in de winter editie van het gratis online The Fran Magazine 2019.1.

Inspirerende, kleurrijke, creatieve ondernemers. Daar is The Fran fan van! Neem nou José Verhoef: met haar kleurcoaching praktijk Op & Top Jij zet José kleur in om je te helpen met je persoonlijke groei, het volledig benutten van je potentieel en het ontdekken en waarderen van je talenten en mogelijkheden. Nadat ik José Verhoef heb gesproken voelt het plotseling alsof ik een hedendaagse Frida Kahlo heb leren kennen: autonoom, besluitvaardig, gepassioneerd en een inspiratie voor iedereen om haar heen. Lees het interview en haar bio en oordeel zelf!

MISSCHIEN VIND JE DIT OOK INTERESSANT: INTERVIEW MET MODEONTWERPSTER DORINE BOUDEWIJN VAN ATELIER BYDO

DE RODE DRAAD

José, jouw missie draait om het helpen van mensen. Kleur en creativiteit is daarbij de rode draad. Welke rol speelt kleur in jouw leven?

Soms is alles al gezegd, of zijn er geen woorden om je uit te drukken. Gelukkig zijn er dan kleuren en vormen om te vertellen hoe het is. Als coach en kleurentolk vertaal ik jouw vaak onbewuste kleuren en keuzes. Hierdoor kom je los van het standaardverhaal wat je steeds weer vertelt en wat je over jezelf gelooft. Dit verhaal is vaak helemaal niet meer relevant, maar zorgt er wel voor dat je geen stap verder komt en in kringetjes blijft draaien.

In het dagelijks leven denk ik vaak ergens een kleur bij. Wat doet een kleur met mij, wat doet een kleur met iemand anders? Wat heb ik vandaag nodig, welke kleur past daarbij? Hoe voel ik me en hoe wil ik me voelen? Is er een probleem, welke kleur heeft dat probleem? Met kleur kun je een patroon doorbreken. Als vanzelf koppel ik kleur aan allerlei situaties, emoties, zintuigen of problemen.

José Verhoef van Op & Top Jij is op het gebied van kleur en stijl van alle markten thuis.
José Verhoef: op het gebied van kleur en stijl van alle markten thuis.

JOSÉ VERHOEF: ‘KLEUR IS OVERAL’

Ja! Kleur is energie, een trilling. Kleuren zijn de enige golflengtes die we met het blote oog kunnen zien. Kleur raakt ons, bewust en onbewust. Door kleuren bewust toe te passen kun je jezelf en je leven positief beïnvloeden. Een hele belangrijke hierbij is de creatieve kleur oranje. Oranje staat voor spelen, plezier maken en het loslaten van alle overbodige last die we met ons meedragen. Stel je voor hoe je je zou voelen als je daar wat meer van zou toelaten in je leven!

Door de kleur oranje actief te dragen (liefst zichtbaar op je huid), door het eten van oranje gekleurd voedsel, je te omringen met oranje bloemen of een oranje geur (bijv. sinaasappel) kan je jezelf opbeuren en worden de eigenschappen van deze kleur zichtbaar in je leven! Wist je dat oranje ook een geweldig goed medicijn tegen somberheid is?!

Dat klopt! Als ik aan het werk ga brand ik vaak sinaasappelolie en wow, als ik mijn oranje lippenstift opdoe dan ben ik unstoppable! Is oranje ook jouw lievelingskleur?

Mijn lievelingskleur is geel. Deze kleur past heel goed bij mij als persoon. Geel helpt mij focussen en optimistisch voor mijn doel te gaan. Het is ook de kleur die staat voor nieuwsgierigheid en kennis vergaren. Het is een hele blije, enthousiaste, warme, zonnige en positieve kleur. Het is tevens de kleur van je identiteit en je eigenwaarde. Het is de kleur van helder van geest, van inspireren en motiveren. Omdat ik anderen help om hun identiteit en richting zichtbaar te maken en hun zelfvertrouwen te vergroten, heb ik geel ook gebruikt in mijn logo van Op & Top Jij.

JOSÉ VERHOEF: GEEL + PAARS

Elke kleur heeft z’n complementair. Voor de nodige balans hebben die twee elkaar nodig. Bij geel is dat paars. Voor mij is dit ook een belangrijke kleur, omdat ik anders nog weleens door kan schieten in het leren en kennis vergaren. Geel heeft te maken met rationeel denken, en paars met spiritualiteit en intuïtie. Paars is ook de kleur van creatief, artistiek en het leveren van een positieve bijdrage in het leven van je medemens. Dit past ook goed bij mij en mijn missie. Voor mij zijn beide even belangrijk en geven ze mij balans.

Wauw, dus voor iedereen die dit leest: zoek eens op wat de complementaire kleur is van je lievelingskleur en wat die voor je kan betekenen!

JOSÉ VERHOEF: CREATIVITEIT & INSPIRATIE

Je hebt een heel creatief beroep. Waar haal je jouw inspiratie vandaan?

Dat kan echt van alles zijn. Ik kan heel erg geïnspireerd raken door de natuur en de seizoenen, een boek, muziek of een concert zoals laatst bij Roger Watters. Een film, of een levensverhaal hoe iemand van pijn zijn kracht heeft gemaakt. Maar ook kunst, een museumbezoek of de sfeer die er hangt in een stad, een oud gebouw of kerk. De tentoonstelling die op mij nog het meest indruk heeft gemaakt is die van David Bowie in het Groninger Museum. Enorm inspirerend en indrukwekkend hoe deze artiest zichzelf steeds opnieuw uit wist te vinden en zijn eigen pad bleef volgen.

Een eigen bedrijf runnen kost veel tijd en aandacht. Hoe maak je ruimte voor je creativIteit?

Ik maak elke dag ruimte voor creativiteit. Als linkshandig gevoelsmens heb ik mezelf uitgedaagd om op een gitaar voor rechtshandigen te leren spelen. Op die manier daag ik mezelf uit, denk ik out of the box en leer ik mijn twee hersenhelften creatief samen te werken. Daarnaast schrijf ik bijna dagelijks en zoek hoe ik bepaalde woorden kan combineren met afbeeldingen, kleuren en geuren. Om te blijven ‘spelen’ en mezelf uit te blijven dagen volg ik toneellessen, ga ik beeldhouwen of maak ik creaties met bloemen, een collage of visionboard.

Dat klinkt misschien als een heel veel, maar iedereen wordt geboren met een uniek pakket aan (karakter)eigenschappen, talenten en creativiteit. Hoe meer het gevoel en verstand samenwerken, hoe creatiever de mens. Door open te staan voor nieuwe dingen kan je brein dat weer verwerken en verbindingen leggen, zodat er weer iets nieuws ontstaat. Als je dan je creatiekracht aanspreekt kun je dingen verbeteren of oplossen.

KOBALTBLAUW VOLGENS JOSÉ

De kleur van deze editie van The Fran is kobaltblauw. Wat kun jij als kleurprofessional zeggen over de psychologische betekenis van kobalt?

Kobaltblauw is een heldere, koele en intens blauwe kleur. Het is een kleur die goed opvalt en past bij iemand met ambities, een creatieve geest en analytisch denkvermogen. Hij heeft iets koninklijks (denk aan de trouwjurk van Maxima), dwingt respect af en straalt klasse, integriteit en betrouwbaarheid uit.
Kobaltblauw heeft ook te maken met water en gevoel en op een creatieve manier uiting geven aan je emoties. Dit kan met woorden maar ook door te dansen, te zingen of te schilderen! En dit alles dan op een heldere, opvallende, intense en krachtige manier!

Hoe bijzonder is het dat ik die kleur puur intuïtief heb gekozen en nu blijkt dat het zo 
perfect past bij hoe ik The Fran fanbase wil inspireren. Woei! 

MEER OVER JOSÉ

In 2000 is José slachtoffer van een ernstig ongeval. Ze overleeft het, maar kan haar werK niet meer uitoefenen. Net als Frida Kahlo besluit ze om niet bij de pakken neer te gaan zitten. Ze kiest voor haar toekomst, haar talenten, passies en haar plezier. Ze krijgt energie van het werken met kleur en ontdekt hoe kleur haar helpt zichzelf opnieuw uit te vinden. Die ervaring gunt ze anderen ook! Ze besluit kleurcoach te worden en anderen te motiveren ook het beste uit zichzelf te halen. Als mental coach is José na al die kleurrijke jaren uitgegroeid tot professionele inspirator, motivator en adviseur. Ontmoet José en je voelt meteen: deze vrouw is in haar element. José belichaamt kleurrijk inspirerend leiderschap en kan in haar eentje een ruimte opfleuren.

Wat José te bieden heeft:

In haar coachingspraktijk Op & Top Jij biedt José een breed pakket vol creatieve werkvormen om mensen te helpen om zowel innerlijk als uiterlijk het beste uit zichzelf te halen en de regie te nemen over zichzelf. Met kleur creëert ze beweging en bewustwording. Je kunt bij haar terecht voor mental coaching, kleur- en stijladvies, maar je kunt bij haar ook de kleurcoach opleiding volgen. Op het gebied van kleur is José dus van alle markten thuis. 

Bekijk haar volledige aanbod op: www.opentopjij.nl

En volg haar online: Facebook @Opentopjij / Insta @opentopjij


FRIDA KAHLO: KUNST & KARAKTER

‘ Frida Kahlo: kunst & karakter’ is eerder verschenen in de winter editie van het gratis online The Fran Magazine 2019.1.

Nog voordat ik ooit van Frida Kahlo had gehoord, wist ik al hoe ze eruit zag. Ken je de restaurants van Popocatepetl? In iedere vestiging waar ik tot nu toe ben geweest voor hun geweldige kokoskip, hangt een portret van Kahlo. Maar tot een jaar of 10 geleden had ik geen idee dat zij het was. Ik dacht elke keer: ‘daar hangt die mooie Mexicaanse vrouw weer met die prachtige bloemen in het haar’.

Little did I know, want Frida Kahlo (1907-1954) is niet alleen een van de bekenste vrouwelijke kunstenaars van de 20e eeuw. Wereldwijd is ze het symbool van feminisme, van vrouwelijke autonomie en de vrijheid om je creativiteit te uiten, te laten zien en het recht om je eigen kunst te waarderen en je perspectief te classificeren.

MISSCHIEN VIND JE DIT OOK INTERESSANT: MARGARET MACDONALD & FRANCES MACDONALD – DE GRONDLEGGERS VAN THE GLASGOW SCHOOL

Foto van Frida Kahlo genomen in 1932 door Guillermo Kahlo.
Frida Kahlo (1907-1954). Mexicaanse (sur)realistische? kunstenares

Frida Kahlo is een Mexicaanse kunstenares die mij ruim 50 jaar na haar dood nog steeds inspireert en verwondert. Daar is echter weinig opzienbarends aan, want ze is natuurlijk niet zomaar een wereldwijd symbool van feminisme geworden. Maar ze is voor mij op een andere manier een voorbeeld dan doordat ze altijd heeft geweigerd haar lichaamshaar te scheren (haar uni-brow is daarvan het meest bekende voorbeeld). Dus wat zorgt er dan voor dat ze me zo raakt?

FRIDA KAHLO ‘S KARAKTER

Kahlo’s jeugd wordt altijd beschreven als een aaneenschakeling van drama: als kind van zes kinderverlamming aan haar rechterbeen, op 18-jarige leeftijd een busongeluk waarbij een stalen pin dwars door haar bekken schoot met alle gevolgen van dien (botten verbrijzeld, ruggengraat en heup gebroken, onvruchtbaar).

Na dat busongeluk moet ze maandenlang in bed herstellen. En wat staat er dan in alle biografieen? ‘Frida besluit te gaan schilderen.’

En het is die zin, dat besluit, waar ik altijd kippenvel van krijg. Frida besluit te gaan schilderen. Ze besluit. Dat is één: ze is autonoom en ze neemt voor zichzelf een besluit. Ik lig hier te creperen, de helft van mijn lichaam is gebroken, maar ik ga hier geen slachtoffertje spelen. Ik besluit nu dat ik iets ga doen.

En wat gaat ze doen? Ze gaat schilderen. Dat is twee: ze kiest voor creativiteit, voor wat er vanuit haar wil ontstaan. Ze kiest ervoor zich te uiten, haar stem en visie te laten horen. Die twee aspecten, het nemen van een besluit en het gaan schilderen, zijn voor mij het fundament van Kahlo’s karakter. Een karakter waar niet alleen ik, maar alle vrouwen van nu zich aan kunnen optrekken.

Kies ervoor om autonoom te zijn, om een vrouw te zijn die zelfstandig besluit wat ze wil doen en zich daarbij niet laat tegenhouden door de omstandigheden. Kies ervoor je creativiteit te ontwikkelen. Een uitlaatklep te vinden voor dat wat er binnen in jou aanwezig is. Laat je stem horen! Schilder jouw wereld, schrijf jouw verhaal, zing jouw lied, teken jouw verbeelding, creëer jouw werkelijkheid. Wees de artiest, de kunstenaar van jouw leven.

VRIJE GEEST

Vier jaar na haar busongeluk trouwt Frida Kahlo met kunstenaar Diego Rivera (1886-1957). Biografieën schrijven over het tumulteuze karakter van het huwelijk, de vele affaires die beide partners buiten het huwelijk hadden – Frida met onder anderen de Russische communistische revolutionair Leon Trotski en de fotograaf Nickolas Muray.

Wat ook altijd staat vermeld is dat wanneer Frida en Diego in 1940 voor de tweede keer trouwen, ze dat doen onder de huwelijkse voorwaarden dat Frida geen seks hoeft te hebben met Diego. Letterlijk een verstandshuwelijk? Of wil Kahlo zich onttrekken aan de Mexicaanse machocultuur waarin vrouwen en het vrouwelijk lichaam eigendom zijn van hun man?

Hoe het ook zij, die huwelijkse voorwaarde die Kahlo heeft bedongen, laat haar vrije gees zien binnen een masculiene cultuur en binnen een huwelijk waarin zij duidelijk de onderliggendet partij is. Kahlo is klein van stuk met een fragiel lichaam, Rivera is een grote man, bijna obees. Kahlo is afhankelijk van het geld van Rivera voor haar medische behandelingen en om haar kunst uit te oefenen. Maar Rivera bezit haar lichaam niet. En dat laat ze contractueel vastleggen.

FRIDA KAHLO ‘S REALISME

Kahlo’s lichaam is van haar en dat is haar kunst ook. Vanaf eind jaren 30 vergaart Frida Kahlo internationale bekendheid met haar schilderkunst. Kunst recensenten en critici beschrijven haar werk als surrealistisch en magisch realistisch. Kahlo zal het allemaal worst wezen: zij blijft bij haar eigen classificatie van haar werk: realisme. Haar werk toont haar realiteit. Haar werk laat zien hoe zij het ziet. Een radicale, persoonlijke, bijna prive benadering van kunst.

Die vrijheid van geest, die onafhankelijke gedachtegang en trouw blijven aan je eigen visie inspireert mij enorm. Hoeveel makkelijker zou het zijn geweest om mee te gaan met alle jubelverhalen van kunstcritici, het met ze eens te zijn, lekker te varen op de golf van publiciteit en aandacht? En voor een deel heeft ze dat vast ook gedaan, maar als het op haar visie op haar kunst en creativiteit aankwam was Frida volkomen helder: mijn werk is realisme. Punt.

WORDT VERVOLGD

En there’s more where this came from! De afgelopen 3 weken ben ik in de wereld van Frida Kahlo gedoken. Het Mexico van begin 20e eeuw, tijdens de Mexicaanse Revolutie en hoe die zorgde voor een revolutie in de Mexicaanse kunst. Een revolutie die vragen stelde over de Mexicaanse identiteit. Vragen waar Frida Kahlo ook mee bezig was en waarop ze een antwoord zocht in haar kunst.

Dus ik ben bezig met een uitgebreider, breder blog artikel over Frida Kahlo. Over haar kunst en in welke traditie je die kunt plaatsen (in plaats van in de West-Europese (post-)moderne traditie, want was Frida Kahlo West-Europees? Nee!) Over de manier waarop we haar hebben geclaimd als wereldwijd feministisch symbool, als logo voor allemaal idiote marketinguitingen en hoe dat de waardering en analyse van haar werk in de weg zit.

Dus: sta paraat! Haha. Nog meer mensen onwijs veel zin in de live action versie van The Lion King? Sorry… squirl….

* indicates required

DE MAJORELLE TUIN IN MARRAKESH

‘De Majorelle Tuin in Marrakesh’ is eerder verschenen onder de titel ‘Le Jardin Majorelle’ in de winter editie van het gratis online magazine The Fran 2019.1.

collage majorelle tuin marokko marrakesh inspiratie botanische tuin vijver planten bomen cactus varens kleurrijk

EEN OASE VAN KLEUR IN HARTJE MARRAKESH

Vandaag neem ik je mee op inspiratiereis naar hartje Marrakesh. Daar ligt, middenin de drukke stad een oase van kleur en rust: Le Jardin Majorelle.

Le Jardin Majorelle – of de Majorelletuin – is een botanische 
landschapstuin, in 1924 ontworpen door de Franse kunstenaar Jacques Majorelle.

De tuin is ruim 12 hectare en je kunt er dus heerlijk een hele dag ronddwalen. Le Jardin staat bekend om zijn bijzondere cactussen, maar je vind er nog véél meer planten!

In de tuin hoor je minstens 15 verschillende vogelsoorten, die allemaal  hun oorsprong hebben in Noord-Afrika. Bekijk het filmpje dat ik maakte toen ik in de zomer van 2016 door de  tuin wandelde. Hoeveel verschillende vogels hoor jij?

Hoeveel verschillende vogels hoor jij?

JACQUES MAJORELLE

Jacques Majorelle (1886-1962) was een Franse schilder. Hij schilderde volgens de principes van het oriëntalisme. Hij is vooral bekend door zijn ontwerp van het atelier en de tuin in Marrakesh.

De tuin wordt beschouwd als zijn beste werk. Hij heeft er meer dan 40 jaar aan gewerkt en zelf de kleur blauw gemengd waar de tuin nu om bekend staat. Daarom wordt die kleur blauw nu majorelleblauw genoemd.

Een doorkijkje over de vijver in de Jardin Majorelle. Francine Orsel 2016

YVES SAINT LAURENT (1936-2008)

Na de dood van Jacques Majorelle in 1962 raakte de botanische tuin in verval. De Franse ontwerper Yves Saint Laurent ontdekte de tuin in de jaren 80 en besloot hem samen met zijn partner Pierre Berge te kopen en in oude glorie te herstellen.

Saint Laurent en Berge verbleven ieder jaar een paar maanden in de tuin, om tot rust te komen en inspiratie op te doen. Ze besloten kunst te verzamelen en die tentoon te stellen in de villa die voorheen atelier was. Dat is nu het Islamitische Kunst Museum en open voor bezoekers van de tuin.

KUNSTSTROMING: ORIËNTALISME

Jacques Majorelle, de ontwerper van de Majorelle tuin, was dus een oriëntalist, maar wat houdt dat precies in? Het oriëntalisme is een kunststroming uit de 19e eeuw waarbij Westerse kunstenaars het Oosten, de Oriënt, verbeeldden. Vooral in Frankrijk was de stroming populair. Binnen het oriëntalisme waren er grofweg twee stromingen. Je had de realisten: zij gingen op reis naar het Midden-Oosten, Azië en Noord- Afrika en schilderden wat ze daar zagen. En je had de, ik noem ze maar even ‘atelier-oriëntalisten’: zij fantaseerden over hoe het er in ‘de Oriënt’ uitzag zonder hun atelier te verlaten en schilderden vanuit hun verbeelding.

Je kunt je voorstellen dat het voor het publiek onduidelijk was wie er nou wel en wie er niet echt op reis was geweest en dat dat voor een vertekend beeld zorgde. Maar er was meer kritiek op de stroming, zo zou het oriëntalisme een voorbeeld zijn van hoe het Westen zich de rest van de wereld wilde toeëigenen. Heel concreet gebeurde dat in die tijd door de Westerse kolonisatie van grote gebieden over de hele wereld. Veel  subtieler en daardoor onduidelijker gebeurde dat dus ook in de kunst en representatie van die gebieden.

MAJORELLE COLLECTIE

Op de foto hieronder zie je mij in de tuin in de zomer van 2016.

Een jaar later, in de zomer van 2017 besloot ik een serie schilderijen te maken om weer in de sfeer van de tuin te komen. Die schilderijen werden de basis van mijn Majorelle Collectie.

Francine Orsel in de Le Jardin Majorelle in de zomer van 2016 bij de kobaltblauwe fontein.

De tuin is open voor publiek, dus gaat dat zien:
Le Jardin Majorelle
Rue Yves St. Laurent, Marrakech, Marokko
Iedere dag geopend
Kijk voor actuele toegangsprijs en openingstijden op 

www.jardinmajorelle.com/ang/

Liefs, Francine

ENTER THE FRAN ZONE:

* indicates required