THE FRAN STYLE

Beweging, energie, natuur en patronen. Dat zijn de dingen waar ik telkens als een magneet op reageer. Het is voor mij onmogelijk om iets te maken zonder ten minste één van deze aspecten. Vandaag in The Origin Story of The Fran lees je alles over The Fran Style: mijn creatieve stijl en waar die vandaan komt. Let’s go!

BEWEGING A LA THE FRAN

Beweging is richting, focus, ontwikkeling. Het staat voor mij tegenover stilstand, stagnatie en als een kip zonder kop doelloos bezig zijn. Beweging is het belangrijkste aspect dat altijd terugkomt in mijn werk: het zwiert, het danst, het golft, het stroomt, het vloeit, het ruist, het groeit! Het gaat ergens heen, het stopt niet, het heeft een doel, het is in ontwikkeling. Het verandert en het is flexibel.

En dat past bij mij. Ik hou van beweging, van groei, van gaan, van dansen en van zwieren. Ik hou niet van stilstand of van doelloos ronddobberen. Sommige mensen kunnen bijvoorbeeld heel goed gewoon gaan wandelen om het wandelen. Zonder doel. Ik kan dat niet. Het lukt gewoon niet. Het voelt volkomen zinloos en dat past dus niet bij mij.

Ik hou van focus en ik hou van het hebben van een doel. Van bewegen met een richting. En dat doe ik ook als ik schilder. Ik schilder het liefst met trefzekere beweging, vloeiend en zonder twijfel, gericht op mijn doel: plezier!

ENERGIE VOLGENS THE FRAN

Energie is actie, vitaliteit en kracht in iedere denkbare vorm (wilskracht, daadkracht, levenskracht, veerkracht). Het staat voor mij tegenover geduld, volgzaamheid en passief zijn. Als het me lukt om energie in mijn werk te brengen, dan weet ik dat het goed zit: het bruist, het knettert, het tintelt en het zoemt!

En ook dat past bij mij. Mijn spirit animal is een kolibri en misschien denk je: wat is dat nou weer voor onzin? Maar een kolibri staat erom bekend dat hij een enorme energie reserve heeft die hij kan inzetten om op 1 dag meer dan 1000 bloemen af te gaan voor nectar. En daarna moet hij een dag slapen. Zo werk ik ook. In golfbewegingen. Eerst maak ik in no time 12 grote nieuwe schilderijen zoals bij de Hortus by Night serie en daarna moet ik een maand bijkomen.

Dus ja, energie, dat past bij mij als het gaat om schilderen: actie, niet afwachten, niet twijfelen, gewoon je idee volgen, daadkrachtig zijn en gewoon aan de slag gaan in dat atelier. Niet te moeilijk doen!

NATUUR – THE FRAN STYLE

Natuur is flexibiliteit, aanpassingsvermogen, groei en bloei. Het staat voor mij tegenover starheid, een ‘my way or the highway’-mentaliteit, verdorren en jezelf ingraven. De natuur is voor mij een onaflatende bron van inspiratie, ontspanning, geluk en guess what: energie. In zo’n maand van bijkomen na een creatieve uitbraak zorg ik dat ik de natuur opzoek. De natuur is daarom (bijna) altijd het onderwerp van mijn werk. De veelvormigheid, veelkleurigheid en veelzijdigheid wil ik altijd en overal in de spotlights zetten.

De natuur inspireert me om te blijven groeien en bloeien, om vindingrijk te zijn en creatief. Om flexibel te zijn waar het kan en standvastig te zijn waar het nodig is.

De natuur komt op allerlei verschillende manieren terug in mijn werk: als onderwerp, qua vormen en patronen, maar ook qua kleuren en qua compositie.

ORGANISCHE PATRONEN

Organische patronen zijn vloeiend, natuurlijk, stromend en out of the box. Ze staan voor mij tegenover maakbaarheid, geciviliseerdheid, door de mens bedachte en opgelegde patronen. Organische patronen zijn the river, not the rock.

In de organische patronen die ik maak zit als vanzelf veel beweging en veel natuur. De vormen stromen en vloeien en hebben een natuurlijk karakter. Ik voeg altijd nog een toefje Fran energie toe en tadaa: the Fran Style is geboren!

Als je de rest van The Origin Story van The Fran hebt gelezen, dan weet je dat ik in de afgelopen paar jaar behoorlijk wat door de mens bedachte en opgelegde patronen heb doorbroken. Ik vind het in dat licht heel bijzonder dat ik in mijn werk nieuwe organische vormen bedenk en uitwerk. Ik maak mijn eigen patronen, in samenspraak met de natuur.

The Fran Style bestaat dus uit beweging, energie, natuur en organische patronen. Het is the river, not the rock. The Fran Style stroomt, knettert en bloeit. Hell yeah!


ONDERSCHEIDENDE CREATIEVE ENERGIE

Onderscheidende creatieve energie: deel 1 van The Origin Story of the Fran.

Dit is mijn ‘coming of age story’. Het verhaal over mijn ‘hoe’: hoe ben ik hier gekomen waar ik nu ben? Hoe deed ik het eerst en hoe kwam het dat ik het anders ben gaan doen? En ja dit begint als een lekker dramatisch verhaal. Op die manier is de catharsis aan het eind van mijn origin story des te beter haha!

Ik heb 30 jaar van mijn leven ontzettend hard gewerkt om erbij te horen. Om mee te doen in de status quo en in te voegen. Om saamhorigheid te voelen met de mensen om me heen. En sociaal geaccepteerd te worden.

En hoe harder ik het probeerde, hoe minder goed het lukte. Hoe meer ik me aanpaste, hoe beroerder ik me ging voelen. Ik snapte er niets van. Hoe kon ik, die zoveel investeerde in saamhorigheid, me zo gigantisch eenzaam en ongehoord voelen? En hoe was ik mijn onderscheidende creatieve energie helemaal kwijtgeraakt?

MISSCHIEN VIND JE DIT OOK INTERESSANT: DEEL 2 VAN THE ORIGIN STORY OF THE FRAN: PLEZIER BOVEN ALLES

ONTHEEMD EN ONGEWILD

Waarom paste het voor mij niet? De gebaande paden. Het geplande levenspad van huisje boompje beestje. Het bewezen systeem van studeren en carrière maken en voldoening vinden. Waarom lukte het mij niet om daar in te passen? Was er iets mis met mij? Had ik het niet begrepen? Deed ik niet goed genoeg mijn best? Had ik de boot gemist en was ik gewoon keihard mislukt?

Jarenlang voelde ik me ontheemd. Alsof er niemand op deze wereld op mij zat te wachten. Waarom was ik dan geboren? Wat was het nut van mijn leven? Wat deed ik hier überhaupt? Met andere woorden: waarom was ik zo’n comateus kasplantje, waarom kwam ik niet tot bloei?

Terwijl alle mensen om mij heen vol overtuiging en met voldoening de gebaande paden liepen. Afstudeerden. Banen kregen. Partners vonden. Carrière maakten. Kinderen kregen. Ik stond erbij en keek ernaar. Het lukte niet om te bloeien. Om de creatieve energie die ik van binnen wel voelde te laten floreren. Wat was er toch mis met mij?

En zo ging het een paar jaar door. Totdat ik zoals gezegd was verworden tot een halfdood kasplantje. Een totaal verdorde plant, zonder bloemen, zonder blad, alleen maar een paar uitgedroogde stengels. Alle creatieve energie was verdwenen.

HET VERHAAL VAN MIJN OPA

Reint Orsel (1922-2015) onderscheidende creatieve energie Francine Orsel

Totdat mijn opa overleed. En bij het herdenken van zijn leven kwam daar een onafhankelijke lefgozer tevoorschijn. Iemand die zich niets aantrok van de heersende status quo. Een man die in het verzet ging tijdens de bezetting van de Duitsers en besloot onder te duiken in plaats van zich te melden voor de militaire dienst. Hij werd opgepakt en op transport gezet naar Polen waar hij in een werkkamp terechtkwam en waar hij direct aanvoelde: hier blijven betekent de dood. Hij moest en zou daar weg, maar hoe? Toen werd duidelijk dat er groot tekort was aan boerenknechten op het Duitse platteland, omdat alle jonge mannen naar het front waren geroepen. Ze zochten mensen die konden melken. En dat kon mijn opa! Dus hij demonstreerde zijn vaardigheden met de loop van het pistool tegen zijn slaap. Nog dezelfde dag zat hij in de trein terug naar Duitsland.

In Duitsland moest hij werken voor een boer, Anton Stempel. Een man die niets wilde weten van het nazisme van Hitler. Na de bevrijding van de Amerikanen ging hij de militairen voor naar de hooizolder en onthulde hij de Amerikaanse piloten die hij jarenlang had laten onderduiken. Mijn opa wandelde in de week daarop terug naar Nederland, met de belofte dat hij terug zou komen. Anton Stempel was kinderloos en vroeg mijn opa de boerderij over te nemen.

Terug in Nederland kwam hij mijn oma tegen en hij werd stapelverliefd. Mijn oma wilde niet naar Duitsland verhuizen en mijn opa koos voor haar. En daarmee koos hij ook voor een zwaar calvinistisch orthodox bestaan, want mijn oma was overtuigd gereformeerd vrijgemaakt.

Mijn opa, een onafhankelijke, inventieve man met een open wereldbeeld kreeg een keurslijf aan van dogma, ideologie en overtuiging. Hij koos voor een vrouw. Voor liefde. Voor huisje boompje beestje.

INNERLIJKE KRACHT

Je vraagt je misschien af waarom je net het halve levensverhaal van mijn opa hebt zitten lezen. Ik vertel je dit, omdat in de paar dagen na zijn dood we het met elkaar over zijn leven hadden en er een paar karaktertrekken steeds terugkwamen: onverstoorbaarheid, puurheid, zachtaardigheid en autonoom.

Want ondanks dat mijn opa koos voor een angstige vrouw, geïndoctrineerd door het geloof, bleef hij zijn eigen waarheid trouw. Als de dominee weer eens helemaal waus ging volgens zijn mening, dan stond hij op en liep hij tijdens de preek de kerk uit. Je kunt je nu misschien niet voorstellen wat dat betekent, hoeveel innerlijke kracht je daar toen voor nodig had. Want dat gold in die kringen als een aardverschuiving, als het naast je neerleggen van Gods wil en het verspelen van je plek in de hemel. Je werd er sociaal door uitgekotst, met de nek aangekeken in het dorp.

Mijn opa was dus ook een ontheemde. Een ziel verdwaald in een systeem dat niet van hem was. En ondanks al zijn innerlijke kracht en creatieve energie had hij niet de wil, de visie, de mogelijkheid om daar verandering in te brengen.

ONDERSCHEIDENDE CREATIEVE ENERGIE

Maar ik wel! Plotseling was het mij helemaal duidelijk. Als ik me zou blijven aanpassen en zou blijven proberen om erbij te horen, dan zou ik steeds verder afdwalen van mijn eigen kern. Van mijn onderscheidende creatieve energie. En net als mijn opa op een gegeven moment totaal moegestreden zijn en het opgeven. En daarmee genoegen nemen van de status van halfdood kasplantje.

Erbij horen was voor mij nooit het doel geweest! Onafhankelijkheid, onverstoorbaarheid, autonomie en een eigen leven creëren voor mijzelf, dat was mijn pad! Ik was geen kasplantje! Ik was al die tijd gewoon een rhododendron in verkeerde grond: te nat, te weinig turf. Mijn stam was aan het rotten, maar dat kwam niet omdat ik mislukt was. Dat kwam omdat ik in verkeerde grond stond.

Geen enkele goede hovenier noemt een rhododendron die niet groeit en bloeit in de modder een mislukte rhododendron. Een goede hovenier zal de rhododendron verplaatsen naar goede grond. En daar zal de plant gaan groeien en bloeien. Dat was ook mijn taak! Een goede hovenier worden en op zoek gaan naar goede grond.

En, spoiler alert, die goede grond heb ik gevonden. Ik ontdekte dat ik hier ben om creatief onderscheid aan te brengen. Om los te komen van het systeem en om patronen te doorbreken. Mijn unieke creatieve perspectief concreet te manifesteren. Mijn droomleven werkelijkheid te maken. Vanuit visie, levenslust en creatieve energie.

MISSCHIEN VIND JE DIT OOK INTERESSANT: DEEL 3 IN THE ORIGIN STORY VAN THE FRAN: SUPERPOWERS

CREATIEF FUNDAMENT

Aan de basis van mijn nieuwe fundament staat creatieve scheppingskracht en onderscheidendheid. Ik richt mij niet langer op wat ik allemaal niet ben en waar ik allemaal niet bijhoor. Ik richt mij op wie ik wel ben, op wat ik kan creëren en op de mensen die daar blij van worden! En daarmee ga ik verder waar mijn opa ophield: ik ben geen onderdeel meer van de oude wereld, ik hoef er niet tegenaan te schoppen om een aardverschuiving te ontketenen. Ik maak een nieuw leven, een nieuwe wereld. Ontworpen als een vruchtbare botanische tuin. Waarin ik in precies de goede grond sta en kan groeien, bloeien en ‘welig kan tieren’.

Dus de dagen van me een halfdood kasplantje voelen zijn voorbij. Ik wil een megagrote rhododendron worden van vier meter hoog en vier meter breed. Zodat ik mijn bloemen overal kan ronstrooien. En als ik daarmee jou kan opvrolijken en inspireren dan is dat super mooi mee genomen. Als ik de goede grond kan vinden en tot bloei kan komen, dan kan jij het ook!

Sounds like a plan? Op insta kun je mijn creatieve bloei volgen. Zie je daar!

Liefs, Francine

Francine Orsel 2019
Peace out!