GERT DE MULDER: KERAMISTE & RECYCLE ARTIST

Dit interview met Gert de Mulder is eerder verschenen in de zomereditie van The Fran Magazine 2019.3.

Over ‘bewuste slordigheid’ en je tegen dingen aan willen bemoeien.

Op de Kunstacademie koos Gert de Mulder voor klei. Op de vraag ‘waarom klei’ zegt ze: ‘Je kunt met allerlei materialen werken, maar het gaat niet alleen maar om dingen maken. Het gaat om waar je je tegenaan wilt bemoeien. Waar je op een andere manier naar wilt kijken.’

Al een hele tijd geleden was Gert al op de hoogte van de plastic soep. ‘Iedereen wist het toen al hoor, maar niemand deed er iets aan.’ Daar wilde ze zich tegenaan bemoeien. En dus ging ze naast klei, ook met plastic werken.

Gert de Mulder portret 2019

GERT DE MULDER: RECYCLE-ARTIST

‘Mijn idee voor de Recy-Block had ik 20 jaar geleden al: ik kwam in een fabriek, ‘Cor Unum’, waar mijn winnend schaal-ontwerp voor de Avans Hogeschool werd geproduceerd. Ik zag daar hoe hun afvalplastic werd gecomprimeerd om weg te gooien. Ik zag het meteen voor me: hoe gaaf zou het zijn als er een recyclemachine bij het hoofd van een gemeenschap, in een land waar veel afvalplastic rond zwerft, zou komen te staan en alle mensen daar dan kunnen komen om hun plastic afval te transformeren tot een plastic blok waar je iets mee kunt bouwen! Win win win!!’

Met deze Recy-Block ging Gert naar Materia (een online wereldwijde materialen-bibliotheek, waaraan dagelijks nieuwe materialen worden toegevoegd). Een muur van Recy-Blocks werd tentoongesteld op verschillende beurzen in Rotterdam, Kopenhagen, Atlanta, Shanghai en Londen. ‘Sindsdien heb ik het steeds verder ontwikkeld, ik ben gaan spelen met verschillende soorten plastic, smeltprocessen en diktes. Nu maak ik naast blokken, ook lampen, screens die lichtdoorlatend zijn en sheets, die nog dunner zijn en je als een soort doorschijnend schilderij voor het raam kunt hangen.

Misschien vind je dit ook interessant: Elise Neve: glaskunstenares van Studio Glashelder

GERT DE MULDER: KERAMISTE

Als ik iets nieuws probeer dan wil ik er helemaal induiken. Daarom werk ik vaak thematisch: allemaal hoofdjes, allemaal transfers (dat zijn plaatjes die je op de keramiek plakt en in de glazuurlaag worden vastgebakken), allemaal tulpenbakjes, allemaal hele grote vazen en dus nu de plissé vazen.

Ik heb naam gemaakt met ‘echte Gert’ keramiek: vazen, schalen en bekers die aan de binnen- en buitenkant gedecoreerd zijn met bloemen en takken. Heel kleurige, vrolijke keramiek is echt mijn merk en daar sta ik om bekend. Dat is natuurlijk geweldig, maar als kunstenaar ontwikkelt je stijl zich. En als ik dan super blij kom aanzetten met een iets totaal anders, dan zeggen ze: ‘dat is geen echte Gert.’ Dat is soms lastig, want zo’n nieuwe stijl in de markt zetten kost tijd en energie, die ik niet altijd heb vanwege mijn al mijn andere projecten. Weet je, het past gewoon niet in één leven. Ik bedoel: sieraden maken vind ik óók heel erg leuk. En tuinieren. Zingen! Maar het kán gewoon niet.

Misschien vind je dit ook interessant: Schildervakantie in Spanje

‘IK BEN MIJN EIGEN CATEGORIE’

Als ik vakantie heb en niet hoef te werken, dan kan ik eindelijk werken, haha! Dan hoef ik niet te schakelen tussen al mijn projecten en dan blijf ik in de flow. Het blijft dan stromen en daardoor kan ik ook tussendoor spelen. Dan vind ik mijn atelier de volgende ochtend gewoon weer zoals ik het de avond ervoor heb achtergelaten en hoef ik niet alles op te ruimen voor een keramiek-les, het maken van een decor of het voorbereiden van een KlupUp-les.

Maar als ik dus geen vakantie heb, dan moet dat spelen stiekem tussendoor. Dan maak ik bijvoorbeeld van die achterlijke hoofdjes, ik vind dat dan zó leuk! Dat evolueert dan in een maand van een simpel hoofdje tot en met van alles en nog wat erop en eraan. Dat gaat dan ook héél snel van ‘o wat grappig’ naar ‘o wat spúúglelijk!’ Dat proces vind ik super leuk en is erg leerzaam. Zo krijg ik ook steeds nieuwe inzichten en nieuwe ideeën.

Het mag duidelijk zijn: Gert heeft nooit last een creatief block: ‘Ik heb altijd nieuwe ideeën. Mijn brein blijft altijd doorgaan. En dan komen daar ook nog de dingen bij om je bedrijf draaiende te houden. Terwijl ik altijd precies tussen alle categorieën lijk te vallen: ik ben geen kunst met een grote K, maar ook geen design met een grote D, want daarvoor is de decoratie van een ‘echte Gert’ niet strak genoeg. Weet je, zeg gewoon dat ik kei authentiek ben. Ik ben gewoon mijn eigen categorie.

Misschien vind je dit ook interessant: Dorine Boudewijn: modeontwerpster van Atelier Bydo

atelier de gruyterfabriek

HET KIND IN JEZELF

Er zijn kunstenaars die het helemaal gemaakt hebben en die daar gewoon niet meer over na hoeven te denken. Die een heel team hebben voor dat soort bedrijfsmatige dingen. Ik zou wel willen dat dat ook bij mij zou passen, maar ik kom al niet meer aan werken toe als ik alleen al één stagiaire heb. Dan ben ik veel te veel met die ander bezig.

Daarom heb ik ook moeten groeien in de rol van docent. Ik vond het in het begin nogal wat, maar nu vind ik het ontzettend leuk. Vooral het lesgeven aan groep 1 tot 3 op basisscholen: ‘die kinderen hebben geen rem, die máken gewoon dingen. Ze worden niet gehinderd door hun omgeving of door oordelen van anderen. Kinderen zijn totaal niet begrensd en denken nog niet zoveel na. Ze werken helemaal van binnenuit, intuïtief en dus maken ze de meest fantastische dingen.’ Gert gaat dus nog een stap verder dan de quote van Picasso, ‘we zijn ons hele leven bezig om weer kind te worden’. Zij zegt: ‘Zorg dat je het kind in je zelf niet verliest! Dan hoef je het ook niet terug te vinden. En dat doe je door altijd met creativiteit bezig te blijven.’

plisse vazen gert de mulder

BEWUSTE SLORDIGHEID

Zo is het allerleukste dat ik ooit heb gedaan in mijn carrière het jammen met producten van een keramiekfabriek. Er kwamen daar allerlei vasen van de lopende band en daarmee mochten wij van alles doen. Dat was geweldig, puur in de creatie modus. Als ik meer tijd had dan zou ik dat meer doen: spelenderwijs vazen maken. Dat is echt te gek om mee bezig te zijn, het lijkt op mijn afstudeerproject.

Dat komt misschien wel omdat ik me dan echt kan richten op het proces, want dat vind ik het aller-gaafste aan mijn werk: de evolutie van wat je ooit ergens hebt gezien, een idee dat je krijgt en wat je er dan van maakt. En hoe zo’n concreet product zich dan ook weer ontwikkelt met meer diepte en speelsheid. Mijn stijl heeft een slordigheid, daar hou ik van. Maar vergis je niet: die moet ik er bewust in brengen. Als ik er niet over nadenk, kleur ook ik precies binnen de lijntjes.

Het creatieve kind in jezelf niet verliezen vraagt dus af en toe ook echt bewuste aandacht.

afstudeerproject Gert de Mulder

MEER OVER GERT DE MULDER

Gert de Mulder maakt werk waar je vrolijk van wordt. Gert ontwerpt, produceert en decoreert kleurrijke gebruikskeramiek zoals vazen, schalen en bekers. Dier, bloem en blad-motieven worden met snelle spontane kwaststreken aangebracht. Het decoreren is voor Gert een belangrijke drijfveer, om de wereld een beetje mooier te maken.

Op haar website www.gert.tv vind je naast een bio nog meer foto’s van haar werk en kun je contact opnemen voor workshops, les of kinderfeestjes.

HET WERK VAN GERT DE MULDER IS TE KOOP BIJ:

Veghel: De Fabriekswinkel Noordkade & Kunstgroep De Compagnie
Texel: Galerie Posthuys
Wijk bij Duurstede: Galerie Article
Den Haag: Galerie Dubio
Delft: Galerie Terra
Harlingen: Galerie de Vis
Den Bosch: The Arts
Deventer: Paul Hafkamp bloemen

EEN GRENZELOOS CREATIEF 2019!

Hoe gaan we ooit glazen plafonds doorbreken als we niet eens een liedje durven te zingen?

Hoe vinden we het leven dat echt bij ons past als we niet eens een tekening durven te maken?

Hoe vind je jouw ideale baan als je niet weet wat jouw unieke perspectief is, omdat je nog nooit hebt gedrufd om iets persoonlijks te maken?

Hoe kun je mensen die van je houden om je heen verzamelen als je te bang bent om jouw oorspronkelijke speelsheid te laten zien?

STEL JE VOOR…

Ok, dit is misschien allemaal nogal dramatisch geformuleerd. Maar stel je voor dat je wat daadkrachtiger zou zijn. Dat je wat meer een middle fingers up mentaliteit zou hebben. Dat je wat er vanuit jouw creativiteit wil ontstaan wat serieuzer zou nemen. En daar tegelijkertijd wat spontaner en speelser mee om zou kunnen gaan. Dat je poept op het eindresultaat. Stel je voor dat je de tijd zou vergeten. En gewoon geniet van het creatieve proces.

Zingen is toch leuk? Tekenen en schilderen is toch leuk? Dansen is toch leuk? Wat boeit het als het vals is, als het niet om aan te zien is? Dat is toch geredeneerd vanuit iemand anders dan vanuit jezelf? Jij ziet jezelf toch niet dansen? Jij voelt toch alleen de heerlijkheid van je lichaam dat zich laat leiden door de muziek? Jij ziet toch niet al het eindresultaat als je begint te schilderen? Jij voelt toch alleen het heerlijke avontuur van kleur en vormen?

FUCKING DEPRIMEREND

Dus voordat je ook maar iets gedaan of gecreeerd of genoten hebt, zit je al op de stoel van de externe recensent die jouw eindproduct eens even kritisch gaat beoordelen. Huh? Je laat je eigen plezier toch niet op die manier vergallen? Je laat het toch niet toe dat er iets in jou al een negatieve mening heeft nog voordat je ook maar iets op papier hebt staan? Of nog voordat je ook maar een noot gezongen hebt?

En ik weet dat het eng is en kwetsbaar voelt. I’ve been there dat ik moest solozingen voor een hele kerk. Of dat ik moest vioolspelen voor een groep mensen. Of moest optreden met mijn dansschool voor het hele dorp. Maar guess what: ik leef nog 🙂 En je kunt je niet altijd laten leiden door angst. Daar is het leven echt veel te kostbaar voor. En je kunt jezelf niet de hele tijd langs de lat van je eigen perfectionisme leggen of langs het oordeel van imaginaire anderen. Dat is zo fucking deprimerend.

Het is alsof je ieder creatief idee dat ontstaat vanuit jouw unieke visie direct met een hakbijl te lijf gaat: Nee, geen unieke creativiteit! Nee, geen persoonlijke invulling van een bewezen concept! Nee, geen originele afwijking van de norm!

VROUWELIJKE CREATIVITEIT

Ik geloof dat wij vrouwen een ongebreidelde fantasie, originaliteit en creativiteit hebben. En dat daar onze kracht zit. Een kracht om leven te geven, de wereld te veranderen, licht te geven, impact te hebben, inspiratie te brengen. Die kracht zit IN ONS. Niet in iemand anders, niet in onze innerlijke criticus, niet in het oordeel van anderen, niet in het oordeel van onszelf, maar in onze diepste kern van spontaniteit en speelsheid. In onbezorgdheid en plezier.

En we kunnen die kracht alleen voelen, gebruiken en ontwikkelen als we de meningen van anderen in de fik steken. Als we onze faalangst een klap op zijn kop geven. En als we ons aangeleerde perfectionisme bij het grofvuil zetten. Want serieus, is er iets saaier dan perfecte dingen? En faalangst is een bitch, maar falen is een illusie als het gaat om je creativiteit. Je faalt alleen als je niet begint. Als je niets maakt.

DE MOED VAN IMPERFECTIE

Ik geloof in wat Brene Brown schrijft over creativiteit in De moed van imperfectie: Als we IETS van waarde willen toevoegen aan deze wereld dan zal het moeten  voortkomen uit onze creativiteit.

Niemand zou zich op de kop moeten laten zitten door perfectionsime. En jij al helemaal niet! Het allerbelangrijkste voor mij is dat jij de waarde gaat inzien van jouw creativiteit. Dat je het niet meer wegstopt, maar dat je het laat zien en horen. En nee, dat hoeft echt niet meteen op een podium of voor een groep. Begin gewoon thuis, bij jezelf.

En natuurlijk kan dat alsnog spannend zijn en misschien loop je tegen zenuwen aan. Maar doe het! Laat het zien! Ga het maar maken! Durf! En dan zul je ervaren dat er een wereld voor je opengaat vol creatieve mogelijkheden en plezier.

Ik wens jou een grenzeloos creatief 2019!

Liefs, Francine