EEN GRENZELOOS CREATIEF 2019!

Hoe gaan we ooit glazen plafonds doorbreken als we niet eens een liedje durven te zingen?

Hoe vinden we het leven dat echt bij ons past als we niet eens een tekening durven te maken?

Hoe vind je jouw ideale baan als je niet weet wat jouw unieke perspectief is, omdat je nog nooit hebt gedrufd om iets persoonlijks te maken?

Hoe kun je mensen die van je houden om je heen verzamelen als je te bang bent om jouw oorspronkelijke speelsheid te laten zien?

STEL JE VOOR…

Ok, dit is misschien allemaal nogal dramatisch geformuleerd. Maar stel je voor dat je wat daadkrachtiger zou zijn. Dat je wat meer een middle fingers up mentaliteit zou hebben. Dat je wat er vanuit jouw creativiteit wil ontstaan wat serieuzer zou nemen. En daar tegelijkertijd wat spontaner en speelser mee om zou kunnen gaan. Dat je poept op het eindresultaat. Stel je voor dat je de tijd zou vergeten. En gewoon geniet van het creatieve proces.

Zingen is toch leuk? Tekenen en schilderen is toch leuk? Dansen is toch leuk? Wat boeit het als het vals is, als het niet om aan te zien is? Dat is toch geredeneerd vanuit iemand anders dan vanuit jezelf? Jij ziet jezelf toch niet dansen? Jij voelt toch alleen de heerlijkheid van je lichaam dat zich laat leiden door de muziek? Jij ziet toch niet al het eindresultaat als je begint te schilderen? Jij voelt toch alleen het heerlijke avontuur van kleur en vormen?

FUCKING DEPRIMEREND

Dus voordat je ook maar iets gedaan of gecreeerd of genoten hebt, zit je al op de stoel van de externe recensent die jouw eindproduct eens even kritisch gaat beoordelen. Huh? Je laat je eigen plezier toch niet op die manier vergallen? Je laat het toch niet toe dat er iets in jou al een negatieve mening heeft nog voordat je ook maar iets op papier hebt staan? Of nog voordat je ook maar een noot gezongen hebt?

En ik weet dat het eng is en kwetsbaar voelt. I’ve been there dat ik moest solozingen voor een hele kerk. Of dat ik moest vioolspelen voor een groep mensen. Of moest optreden met mijn dansschool voor het hele dorp. Maar guess what: ik leef nog 🙂 En je kunt je niet altijd laten leiden door angst. Daar is het leven echt veel te kostbaar voor. En je kunt jezelf niet de hele tijd langs de lat van je eigen perfectionisme leggen of langs het oordeel van imaginaire anderen. Dat is zo fucking deprimerend.

Het is alsof je ieder creatief idee dat ontstaat vanuit jouw unieke visie direct met een hakbijl te lijf gaat: Nee, geen unieke creativiteit! Nee, geen persoonlijke invulling van een bewezen concept! Nee, geen originele afwijking van de norm!

VROUWELIJKE CREATIVITEIT

Ik geloof dat wij vrouwen een ongebreidelde fantasie, originaliteit en creativiteit hebben. En dat daar onze kracht zit. Een kracht om leven te geven, de wereld te veranderen, licht te geven, impact te hebben, inspiratie te brengen. Die kracht zit IN ONS. Niet in iemand anders, niet in onze innerlijke criticus, niet in het oordeel van anderen, niet in het oordeel van onszelf, maar in onze diepste kern van spontaniteit en speelsheid. In onbezorgdheid en plezier.

En we kunnen die kracht alleen voelen, gebruiken en ontwikkelen als we de meningen van anderen in de fik steken. Als we onze faalangst een klap op zijn kop geven. En als we ons aangeleerde perfectionisme bij het grofvuil zetten. Want serieus, is er iets saaier dan perfecte dingen? En faalangst is een bitch, maar falen is een illusie als het gaat om je creativiteit. Je faalt alleen als je niet begint. Als je niets maakt.

DE MOED VAN IMPERFECTIE

Ik geloof in wat Brene Brown schrijft over creativiteit in De moed van imperfectie: Als we IETS van waarde willen toevoegen aan deze wereld dan zal het moeten  voortkomen uit onze creativiteit.

Niemand zou zich op de kop moeten laten zitten door perfectionsime. En jij al helemaal niet! Het allerbelangrijkste voor mij is dat jij de waarde gaat inzien van jouw creativiteit. Dat je het niet meer wegstopt, maar dat je het laat zien en horen. En nee, dat hoeft echt niet meteen op een podium of voor een groep. Begin gewoon thuis, bij jezelf.

En natuurlijk kan dat alsnog spannend zijn en misschien loop je tegen zenuwen aan. Maar doe het! Laat het zien! Ga het maar maken! Durf! En dan zul je ervaren dat er een wereld voor je opengaat vol creatieve mogelijkheden en plezier.

Ik wens jou een grenzeloos creatief 2019!

Liefs, Francine